Ik ben spiritueel, maar níet zweverig

Ik ben spiritueel, maar niet zweverig. Waarom? Ik geloof dat wij een spiritueel wezen zijn, met een menselijke ervaring. En daar zit het ‘m meteen in. Dit betekent namelijk dat je er voor hebt gekozen om hier op aarde, in een lichaam, te leven, te voelen, te leren en te ervaren. Maar dat kan alleen als je ook echt ín dat lichaam bent, als zweefteef of wandelend hoofd (beiden op mijn CV terug te vinden) mis je de essentie van wat het is om mens te zijn. Nogmaals, dit is dus wat ik geloof. Ik ben namelijk ook gelovig, maar niet religieus :)

Spirituele practice gaat voor mij niet (meer) over 6 weken niet praten in een retreat centrum op Bali; ; of hoppen van ceremonie naar ceremonie om je heling extern te zoeken bij een guru of sjamaan. Begrijp me goed, ik oordeel hier niet over. Er staan hier zeker dingen tussen waarvan ik een aantal jaar geleden dacht dat het voor me werkte. Totdat de reis naar het moederschap, mijn zwangerschap en de jaren erna, me leidden tot het pad van embodiment. Mijn focus verschoof als vanzelf: uit het hoofd, in het lijf. Steeds verder zakte ik. Tot ik me uiteindelijk (weer) kon verbinden met mijn bekkengebied, mijn womb.

Super vet waar je met je bewustzijn allemaal naartoe kunt reizen, maar het leven gebeurt hier.Al die reizen kun je ook maken met en in jouw eigen lichaam, als je maar echt aanwezig kunt zijn.

De spirituele practice is dus wat mij betreft:> Kun je (h)erkennen wat zich in jouw lichaam afspeelt?> Kun je het aankijken, ermee zijn?> Kun je voelen wanneer je dat lichaam verlaat?> Kun je voelen wanneer jouw lichaam je iets vertelt?> Kun je eren dat jouw (vrouwen)lichaam tot magische dingen in staat is? Dat ze een geheugen heeft, en een eindeloze bron van creatieve energie kan zijn?> Kun je je verzoenen met het idee dat jouw lichaam de geschiedenis van jouw voormoeders in zich draagt?

Als je weet wat jouw lichaam draagt, betekent dat niet dat je je daar slachtoffer van hoeft te voelen.Maar het is voor mij zo ontzettend belangrijk geweest om te begrijpen waarom bepaalde dingen zich uitten in mijn lichaam, zowel fysiek als energetisch. De heling waar iedereen het steeds over heeft, betekent namelijk niet per definitie dat er iets stuk is, of weg moet. Maar simpelweg dat iets er ís en mag zijn. Dat het gezien, gevoeld en begrepen wordt. Klinkt weer lekker spiritueel he?Wat zweverig dan precies is, weet ik trouwens niet precies. We wonen met z’n allen op een blauwe bol vol water, die in een oneindig universum rondzweeft. Met een overvloed aan zonlicht enzuurstof, een maancyclus die perfect klopt met die van de vrouw, en met bossen vol planten die ons kunnen genezen. Ik vind het nogal zweverig om te doen/denken, alsof dat allemaal niet f*cking magisch is. Maar goed, dat is een ander gesprek.

Mijn naam is Merel. Ik begeleid vrouwen in het werken met intergenerationele patronen, met behulp van het lichaamsbewustzijn, zodat zij meer rust, autonomie en vertrouwen ervaren in hun leven én in hun (toekomstig) moederschap. Dit doe ik door middel van womb healings, het doorgeven van de Rite of the Womb, en dit voorjaar in een groepsprogramma waarin ik al mijn kennis en ervaring bundel, om zoveel mogelijk vrouwen te ondersteunen in hun bewustwording.

Als dit resoneert, ben je welkom!